پیکرهای عمودی، پُر از پیچش، بریدگی، و فشردگی؛ همچون بدنی انسانی که نه از آرامش، بلکه از تنازع ساخته شده. بدنی که از درون گسسته، اما به بالا رانده شده، بر شانهی دیگرانی ناپیدا. زنجیرها و خنجر نمادهاییاند از کارکرد دوگانه انسان: قربانی و ستیزگر. «زادهشده برای ستیز» مجسمهایست از انسانی که در تاریخش، در روانش، و در فرم بدنش، رد پای جنگ را دارد؛ نه به انتخاب، بلکه به ذات.
