من مجسمه نمیسازم—وضعیت میسازم.
هر اثر، فرصتیست برای مکث و مواجهه با آنچه سرکوب یا نادیده گرفته شده.
چوب، با زخمها و خاموشیهایش، بدل میشود به صدایی که بیفریاد، ماندگار است.
مجسمههایم بازتاب کشمکشهای انسانیاند—میان آزادی و ترس، ایمان و خرافه، ایثار و قضاوت.
خلق نمیکنم تا تحسین شوم؛ خلق میکنم تا فراموش نکنم. و شاید تو هم فراموش نکنی.