شرح اثر: این مجسمه اقتباسی آزاد از نقاشی مشهور «جیغ» ادوارد مونک است، اما جیغی که اینبار شنیده نمیشود—بلکه درون مانده. حفرهی تیره در تنهی چوب، بیانگر فریادیست که بیرون نیامده، بلکه در خود سوخته. پرهای تیز در بالای اثر نمادیست از انرژی سرکوبشدهای که بهجای صدا، به خشونت بصری بدل شده. «جیغی که درونم ماند» صدای خاموش انسان در لحظهی گسست است؛ جیغی که نه شنیده شد، نه تمام شد.
