دو پیکرهی درهمتنیده، آویخته در فضا، همپیوند و هم متضاد؛ همچون دو دست، دو ریشه، یا دو انسان. پیوندشان ناگسستنیست، اما درگیری میانشان آشکار است. رنگهای متضاد و فرمهای درهم پیچیده، تضاد بین یاری و مانعبودن را در روابط انسانی نمایان میکند. «پیوندی از خار» تمثالیست از انسان و انسان، انسان و خودش؛ موجودی که در دل رابطه، زخمی هم میسازد و هم میپذیرد.
