بازویی بلند و ایستاده که زنجیر را پشت سر گذاشته—نه در حال مبارزه، بلکه در آستانهی رهایی. این مجسمه نه از خشونت، بلکه از ارادهای سخن میگوید که از دل محدودیتها به سمت آزادی برمیخیزد. «برای آزادی، تا آزادی» بیانیست از امیدی که همزمان در ریشه و در آسمان حضور دارد.
