شرح اثر: این مجسمه با زبانی استعاری، خشونت پنهان و پوشیده در عاطفه و فریب را بازنمایی میکند. موجودی از ریشه و چوب خمیده در حالتی افتاده، با قلبی رنگین از مهرهها روبهروست که نه از جنس عشق، بلکه نشانهای از زخم و نیرنگ است.
در این اثر، تضادی بنیادین میان ظاهر آرام و باطن تهدیدآمیز بهتصویر کشیده شده است. فرمی چوبی، خمیده و ضعیف، بهسوی چیزی زیبا و رنگارنگ کشیده شده — قلبی ساختهشده از مهرهها. اما این زیبایی، سطحی و اغواگر است؛ چراکه در پس آن، معنای تهدید، فریب، و زخم پنهان است.
«نوازشِ مسموم» دربارهی خشونتیست که نه با چاقو، که با لبخند وارد میشود. دربارهی فریبیست که با مهر و نرمی، خلع سلاح میکند. این اثر به ما هشدار میدهد: همیشه آنچه نرم و دلنشین است، بیخطر نیست. برخی زخمها، نشانی از عشق ندارند، بلکه پیامد اعتماد به ظاهرند.
این مجسمه، با سکوتش حرف میزند. با خمیدگیاش مقاومت نمیکند، اما حقیقتی تلخ را فریاد میزند: گاهی زیباترین نوازشها، مرگبارتریناند.
