شرح اثر: ادای احترام به ذات پرسشگری است — تندیس کوچکی از تردید، اما ایستاده و مقاوم. منحنی چوبی اثر، تداعیگر علامت سؤال است؛ اما نه سؤالی بیهدف، بلکه پرسشی ریشهدار و آگاه. کاشی شکستهای در بالا، به نشانه ذهن درگیر در معنا، و گل کاج پایین، نمادی از رشد تدریجیِ فکر. هنرمند در اینجا، پرسش را نه بهمثابه تهدید، بلکه چون شکوهی زیبا و لازم، ستایش کرده است.
در نگاه اول، «در ستایش شک» ساده و آرام است؛ اما هر تکه از این مجسمه حامل معنایی پنهان است. فرمی که یادآور علامت سؤال است، نه در موقعیت تدافعی یا مهاجم، بلکه در تعادل و تأمل ایستاده — نمادی از پرسشگری بالغ و بیهیاهو.
کاشی کوچک در گوشه بالا، خاطرهای از دیوارهای پرنقش ایرانیست، که این بار بخشی از یک اندیشه تکهتکه را در ذهن تداعی میکند. و گل کاج خشکشده در پایین، از امید به رشد میگوید؛ اینکه حتی در فضای تردید و تزلزل، امکان شکوفایی هست.
این اثر دعوتی است به آنکه بایستیم، شک کنیم، و بپرسیم — نه از موضع ستیز، بلکه از جایگاه فهم و حرکت درونی. هنر در اینجا نه پاسخ میدهد، نه شعار میدهد؛ فقط به ما یادآوری میکند: شک کردن، خود یک راهِ بودن است.
