این مجسمه تصویریست از گذر. شاخهای کشیده، سبک، که از میان دشواریها عبور کرده و اکنون بر فراز آنها ایستاده است. پایهای سنگی با فرمهای کروی در پایین، نمادی از مشکلات و موانع است؛ اما شاخه، با نرمی و انعطاف، از آنها عبور کرده، بیآنکه بشکند. زنگ آویزان در انتها، نه به قصد توقف، بلکه برای آگاهسازی است؛ صدایی برای لحظهای که انسان میفهمد: مانعی نیست، جز در ذهن.
