تنهای سوخته و تیره، که در دل خود فرمی پرندهگون، روشن و آرام را جای داده است. «دلآشیان» مجسمهایست از مهر پنهان در دل تاریکی، از امنیتی که نه از قدرت، بلکه از عشق میآید. پرندهای که در دل سیاهی، آرام گرفته — نه به قصد پرواز، بلکه به امید بودن.
تنهای سوخته و تیره، که در دل خود فرمی پرندهگون، روشن و آرام را جای داده است. «دلآشیان» مجسمهایست از مهر پنهان در دل تاریکی، از امنیتی که نه از قدرت، بلکه از عشق میآید. پرندهای که در دل سیاهی، آرام گرفته — نه به قصد پرواز، بلکه به امید بودن.
