پیکرهای درختگون با قامتی استوار و دستانی گشاده، پوشیده در بافتی اصیل و بستهشده با ریسمان. نه در حال دفاع، نه در حال حمله—بلکه در وضعیتی از احترام، صلح، و بازداشت. «آخرین میهندار» بازتاب انسانیست که فرهنگ و اصالت را در آغوش گرفته، اما بهجای ستایش، در بند تحقیر زمانه گرفتار آمده. اثری دربارهی فروتنیِ قدرتمند و شکوهی که قربانی فراموشی شده است.
