شرح اثر: این مجسمه روایت تصویری از تضاد همیشگی رنج و شادیست. شاخههایی باریک از دل پایهای تیره و زنجیرخورده برخاستهاند، و پرچمهایی رنگی و سبک در نوک آنها برافراشته شدهاند. ریشهها در خاک رنجاند، اما در نوک آن، امید میلرزد. عنوان «شادمانه، حتی اگر کوتاه» تجلی لبخندیست که بر بستر اندوه شکوفا میشود—شادیای گذرا اما شریف.
