این مجسمه روایتیست از رابطهای که در آن خواستن، به تملک بدل شده است. پیکرهای مسلط که از بالا آویزان است، با فرمی خشن و بیپروا، پیکرهی دیگر را در محدودیت قاب نگاه میدارد. «وسوسهی تملک» نهتنها نقدی بر خشونت پنهان در روابط است، بلکه واکاوی روانی سلطهطلبی در پوشش عشق است.
