پیکرهای بیچهره، با گامهایی ناهماهنگ و دستی که گویی عصا شده — تصویری از انسانی که میرود، اما نه لزوماً میداند کجا. «کجراهِ هدایت» بازتاب جهانیست که در آن نابینا راهبر است و جهل، مسیر میسازد. اثر، تاملیست بر نهادهایی که بهرغم ناتوانیِ بنیادین، خود را راهنما میپندارند؛ و بر انسانهایی که در بیراهه، همچنان پیش میروند.
