پناه در هم‌زیستی

شرح اثر: همزیستی در میان گونه‌ها، نه تنها امکان‌پذیر، بلکه مایه‌ی آرامش و پناه است. فرمی ارگانیک از بدن‌هایی درهم‌تنیده که مرز خود و دیگری را کمرنگ می‌کنند و بافتی واحد می‌سازند.

این اثر، تجسمی است از لحظه‌ای نادر: زمانی که مرز میان من و تو، خود و دیگری، بی‌صدا از میان می‌رود و آنچه باقی می‌ماند، چیزی‌ست از جنس آرامش، پناه، و لذت با هم بودن. فرمی ارگانیک، پیچ‌خورده، تنیده از چند تکه چوب که هرکدام می‌توانند پیکری مستقل باشند، اما این‌جا در هم ذوب شده‌اند.

اثری‌ست درباره نزدیکی. نه نزدیکی از سر ناچاری یا ترس، بلکه نزدیکی‌ای که در آن تمایز رنگ می‌بازد، و جدایی بی‌معنا می‌شود. هنرمند با حذف هرگونه تقارن یا تعریف صریح از بدن، به بیننده اجازه می‌دهد که شکل‌ها را تفسیر کند؛ پیکرهایی انسانی، حیوانی، یا حتی بی‌مرز.

“پناه در هم‌زیستی” پاسخی‌ست هنری به جهانی که گسست، فردگرایی افراطی، و ترس از دیگری در آن عادی شده است. این مجسمه آرام اما سرسختانه می‌گوید: با هم بودن، فقط ممکن نیست، ضروری است.