شرح اثر: این مجسمه، سری مسخشده را به تصویر میکشد—نیمهانسان، نیمهحیوان، بیچشم، بیصدا. اما برخلاف ظاهر دگرگونشدهاش، حالتی آرام و نجیب دارد. فرم چوب، نرم، گرد و خجالتیست، و موهای طنابیاش نه آراسته، بلکه ساده و پذیرا هستند. عنوان «وقار در مسخ» بیانگر این حقیقت است که گاه، حتی در فروریزی هویت، چیزی از نجابت میماند.
