نقشهی نبودن» اثریست ترکیبی، که با پراکندگی خانهها، تکهفرشها، شاخهها و نشانههای بومی، زیستی آشفته، گمشده و گاه فراموششده را بازنمایی میکند. خانههایی بدون آدم، لانههایی بیپرنده و حافظههایی بیصدا. این اثر همچون خاطرهای پراکنده، تکههایی از فرهنگ و زیست انسانی را به تصویر میکشد؛ همزمان آشنا و گمشده، پر از حضورهایی که دیگر نیستند.
