نجیبِ بسته

پیکره‌ای پرنده‌گونه با قامتی آرام، بال‌هایی گشوده اما ناتوان از پرواز، و زنجیری که به دور گردن آویخته شده. زنجیری که می‌درخشد، اما درخشندگی‌اش نه از آزادی، بلکه از اسارت است. «نجیبِ بسته» تمثالی‌ست از مهربانی و وقاری که به‌جای تحسین، محدود می‌شود. اثری درباره‌ی دوگانگی: زیبایی‌ای که بند می‌زند، نجابتی که به زنجیر می‌انجامد، و خوبی‌ای که در جهانی خشن، هزینه دارد.