| پیکرهای با گیسوانی درهم، بر سکویی ضخیم و سنگین، ایستاده و استوار. بار دارد، اما نمیافتد. میخندد، نه از بیدردی، بلکه از پذیرش. «شادی در سنگینی» ستایشیست از توان ایستادن در میانهی مشکلات، از نوری که از دل تاریکی میتابد. |
| پیکرهای با گیسوانی درهم، بر سکویی ضخیم و سنگین، ایستاده و استوار. بار دارد، اما نمیافتد. میخندد، نه از بیدردی، بلکه از پذیرش. «شادی در سنگینی» ستایشیست از توان ایستادن در میانهی مشکلات، از نوری که از دل تاریکی میتابد. |
