فرمی تودهوار و پیچیده، تداعیگر مغز انسانی، درون قابی چوبی گرفتار شده است. بخشی از این مغز از چارچوب بیرون زده، اما قسمت بالایی آن بهوضوح سوخته و سیاه شده است. قاب، نه محافظ، که زندانیست برای اندیشهای که در تلاش برای فرار، بخشی از خود را از دست داده. این مجسمه استعارهایست از ذهنی که نمیگنجد، و برای رهایی، باید بسوزد.
