پیکرهای سبکقامت، متعادل، و رو به اوج، بینیاز از هر فرم بسته یا وزن اضافی. زنجیری سیاه کنار افتاده، بیقدرت و رهاشده — نه شکسته، بلکه بیاثر. “رد عبور” مجسمهایست دربارهی رهایی از درون؛ درباره لحظهای که انسان خود را مییابد و دیگر بند و مانع بیرونی کارگر نیست. این نه تصویری از مبارزه، که تجسمیست از آرامش و آگاهی، وقتی که مسیر از درون روشن میشود و عبور، خود اثری باقی میگذارد: ردی سرفراز، زیبا، و خرامان.
