پیکرهای ایستاده با قامتی کشیده و اندامی که نشانی از هویت ندارد؛ دستانی گشوده، اما نه به نشانهی پذیرش، بلکه در حالتی خنثی با زنجیرهایی که یادآور عزاداریاند. «تشییع هویت» نمادیست از انسانی که خود را گم کرده، تهی از معنا، ایستاده در سوگ خویشتن. اثر، نمایانگر ازخودبیگانگی در دنیای مدرن است؛ جایی که زندهایم، اما بیهویت، و خود را بهدوش میکشیم بدون شناخت یا تعلق.
