شرح اثر: پیکرهای در حال تغییر، با فرمهایی ناقص، چهرهای محو، و بدنی که میان انسان، حیوان و بیهویتی سرگردان است. «تجسم ناتمام من» تمثیلیست از فرآیند مسخ یا انحلال هویت، جایی که فرد دیگر خود را نمیشناسد یا در مسیر تبدیل به چیزی دیگر، متوقف مانده است. این اثر، سکونِ در دل آشوب است.
