“بیپاسخ” روایت یک رابطه است، آنگاه که یکی میخواهد، میکوشد، میرسد؛ اما آنسوی رابطه، سکوتیست سرد و ایستا. این اثر بازتاب شکنندگی ارتباطات نابرابر است: وقتی که تلاش، تنها از یکسو میآید و دیگری تنها تماشا میکند. زنجیر میان پیکرهها، نه پیوند، که یادآور فشار، تکرار، و فرسایش عاطفی است.
