| شرح اثر: پیکرهای سبک، با بدنی خمیده و بازوانی کشیده، در مرز سقوط از پایهای چوبی ایستاده است. عنوان «افتادن، کمی دیرتر» اشارهایست به حالتی از تعادل ناپایدار، جایی که تکیهگاه مانع فروپاشی کامل میشود—اما تنها برای مدتی. این اثر دربارهی لحظهایست میان سقوط و بقا؛ سکوتی میان رهایی و وابستگی. |
