مجسمه “آرامِ مقتدر»”بازتابی از وقار درونی و ایستادگی خاموش است. تنهی مرکزی چون قامت انسانی است که با غروری بیصدا ایستاده؛ شاخههایی که از دو طرف آن گشوده شدهاند، به سان بازوانی گشوده یا بالهایی در حال پروازند. مهرههای آویخته از اثر، حس آیینی و تقدس شخصی به آن میدهند؛ نشانههایی از هویت، ریشه یا باور. این اثر، ترکیبی از فرم طبیعی چوب و بیان انسانی است — تمثیلی از کسی که با آرامشی درونی، اقتدار را زیسته است.
